Aynanın arkası

Aynadaki görüntüler, yansımalar bir süre sonra inandırıcı gelmez, aynanın arkasındaki (varlık yokluk) merak konusu olur. Küçük yuvarlak bir pencere açılıp arka tarafa bakılır ve: “I Can See the Whole Room… and There’s Nobody in It!”
Roy Lichtenstein’ın 1961 tarihli resminde, (bu resmin bütününe internet üzerinden kolayca bakabilirsiniz, ben sadece bir bölümünü sığdırabildim), aynanın arkasındaki boşluğa (bizim olduğumuz boşluğa, boş odaya) bakan birisi konuşuyor: “Bütün Odayı Görebiliyorum… ve Burada [aynanın arkasında] Kimse Yok!”
Gerçekten bütün odanın oradan görülebildiğine inanmamız gerekmiyor.
Odada biz varız. Aynanın arkasındaki boş oda aslında boş değil, ama bizi göremiyorlar. Çünkü: biz (onlara göre) karanlıktayız!
Ne diyor Enis Batur: “Demek ki her yapıt bir ayna: Yüzü (yüzeyi) ile sırı (sırrı) arasında bir yansıma fenomeni taşıyor.” /… / “[Bu resmi] bir de ters yönde, karanlık odadan dönüp bakarak yapmak gerekebilir. Karanlığa ışık tutarsak, içerisinin kıyamet kalabalığını belki görebiliriz.”
Enis Batur, Makaslamak (ve) Saklamak (2000), Başkalaşımlar XI-XX,  2016 Kırmızı Kedi Y.