Aynaya özgü olmayan her şey aynada kalırmış meğer, bildim aynaya özgü olansa gözden kaybolurmuş.

yüzümüze dönük bir ayna, bir tecelli bile yok ara sıra
niçin aynaya özgü
hiç değilse bir bunu anlayan olsa zulmette.

(Sahte Siyah, birinci basım 2013, s: 35)
Bunu anlayan bile çıkmadı, çıkmasını da beklemiyordum zaten.
2015’te “Suyadeğinmekle Yunus” diye bir şiirim yayımlanmıştı bir dergide; orada şöyle diyordum:

“Yeter göründüğüm aynada, ben! Sobe!”