ekşi boza

1990’ların başında, kitap fuarı’nın tepebaşı’ndaki binada yapıldığı zamanlar kendisine bir kitap uzatmıştım (evet isyan) ve imzalamasını rica etmiştim.
“adın ne?” diye bir soru geldi kendisinden. “sadece kendi adınızı, başka bir şey istemem” demiştim. bir an duraksayıp sonra bitişik olarak tamamı büyük harflerden oluşan adını yazmıştı kitaba. ben şaire küsmüştüm ama o kitabı çok seviyordum. aradan yirmi beş sene geçmiş, halen şairle barışamadım.
ve şimdi kendisi bir şair olmaktan öylesine uzak düşmüş ki acıdan başka bir şey duyurmuyor adı.
ismet özel geçenlerde demiş ki: “müslüman’ın ilk vazifesi terörist olmaktır. kafirler müslümanlardan korkacaktır. korkmadığı zaman müslüman, müslüman değildir.”
ismini neden büyük harflerle yazdığını merak etmiş, şaire yakıştıramamıştım, şimdi anlıyorum.
yazık ki şairin geldiği nokta meczup olmak.
24.01.2017 bizans

Böyle bir girindi  (entry) var ekşisözlük’te, bizans‘a ait. İsmet Özel’le ilgili yazılanları, insanların İsmet Özel’e yaklaşımını merak ediyorum, anlamaya çalışıyorum. Burada benim ilgimi çeken, ekşisözlük kanalıyla düşüncelerini yansıtan bizans, İsmet Özel’i ne kadar tanıyor? Yirmi beş sene öncesinde şaire kitap imzalatırken bile bir karşı tavır ortaya koymaktadır bizans: Şaire küsmüştür, adını söylemeye bile tenezzül etmiyor! Herkes, hepimiz (buna şairler de, meczuplar da dahil, hatta en başta olanlar da) sadece kendimizi arıyoruz aynalarda. Bir şiiri okuduğumuzda şairine tahammül edemiyoruz. Mehmed Âkif’e tahammül edemiyoruz, Tevfik Fikret’e, Yahya Kemal’e, Nazım Hikmet’e, Necip Fazıl’a, Ece Ayhan’a… Hiçbirine tahammül edemiyoruz şairlerin, ama şiiri (herhangi bir şiiri) şaire rağmen benimseyebiliyoruz; bu daha çok işimize geliyor, duvarlara, defterlere yazabiliyoruz.
Türkiye eşi benzeri bulunmayan ilginç bir ülke! Şairine küsen okurların ülkesi! Küsüyoruz şaire, karşı tavır alıyoruz, ama çaktırmadan okuyoruz; aramızda bir münasebet var, münasebeti koparmıyoruz.
Anlaşamadığımız, anlamaya yanaşmadığımız sadece meczuplar mı? (Doğrusu meczub mu, meczup mu? Sekiz sözlüğüm var, biri de ekşi, dokuz sözlük! Yoruldum artık, dil de yoruyor insanı!) Meczup olmak şairlerin geldiği bir nokta, bir makam mı? Yoksa şairlik mi, meczupların geldiği noktada daha çok itibar gören?
Gülümsemek istiyorum, tebessüm göstermek..