Şiir Gündelikleri IX

ŞİİR GÜNDELİKLERİ
(Şiire Dâhil Notlar)

Diyor ki Necip Fazıl, 1947’de:

“Durum diye bir lâf var, buyrunuz size durum;
Bu toprak çirkef oldu, bu gökyüzü bodurum!”

İsmet Özel’in işaret ettiği gibi “(müftehir ve mütevazı) şiir[in] hepimizi mesele neyse onunla tanıştırmakla iktifa etti[ği]” şeye 1947’de Necip Fazıl’ın “durum[unun]” uygun geldiğinden çok eminim.
İsmet Özel’i anlamak seviyemizi yükseltecektir: “Şiirin bizi meseleyle, meselelerle tanıştırabilmeleri şairlerin her vadide gezinme suçunu işlemeleri yüzünden mümkün oldu.” Böyle diyor İsmet Özel, Çelimli Çalım’ın son sayısında Kimdir Şiir? Şair Onun Nesidir? sorusunu başlık olarak seçtiği yazısında (sayı: 17). “Şairlerin her vadide gezinme[leri]” ne pahasına, hangi yasaya aykırı olarak işlenmiş bir suçtur ki, bu suçu işlemek şairlerden başkasının yazgısı olamıyor, ne tuhaf!

Diyor ki Necip Fazıl, başka bir tarihte, 1939’da:

“Aylarca gezindim, yıkık ve şaşkın,
Benliğim bir kazan ve aklım kepçe,
Deliler köyünden bir menzil aşkın,
Her fikir içimde bir çift kelepçe.”

Necip Fazıl da, İsmet Özel de “bizi meseleyle, meselelerle tanıştırabilme” yeteneğine sahip şairlerdir. Her ikisi de “her vadide gezinme suçunu” açık açık, hiç korkmadan işlemişlerdir. Bugünün vadilerindeki aç kurtlar, vadileri kaplayan sitelerin, rezidansların içinde keyif çatarak dönüşüm geçirdi. Şairler (müftehir ve mütevazı) şiirden el etek çekti, hiçbir suça bulaşmıyor artık. Kadınsı duygularla, barıştan, özgürlükten bahsederek kendini tatmin eden şairlerin yazdığı bu hiçbir suça teşvik etmeyen şiir sistem tarafından ödüllendiriliyor.
Cesedinin gömüleceği yer bile yok onun. Ceset ortada ve pis pis kokuyor. Şairin cesedinin nereye gömüleceği kimsenin meselesi değil, kimse umursamıyor bile, herkes kendi cesedinin derdinde. Bütün cesetler ortada! Ceset torbaları da yanlarında duruyor! Ne tarafa baksanız göreceksiniz cesetleri. Meselâ Suriye’ye, Güneydoğu’ya Türk değil de Fransız kalırsanız, cesedi (cesetleri) nereye gömeceğinizi bilemezsiniz. Sorar durursunuz: Nereye?
“En arka sırada bir parmağın tek ve doğru karşılığı:
Solgun bir halk çocukları ayaklanmasının kalbine! dir” diyeceğim, Ece Ayhan’dan , ama diyemiyorum. Halk çocukları nerede? Şiir nerede? Cesetler, cesetler, cesetler.. her taraf ceset dolu..